ÖZET
Kalp yetersizliği hastalarının en önemli sorunlarından birisi uyku bozukluğudur. Obstrüktif ve santral uyku apnesi şikayeti olan kalp yetersizliği hastalarında hipoksi, hiperkapni ve sempatik sistemin aşırı uyarılması söz konusudur. Bunun sonucunda negatif intratorasik basınç ve sol ventrikül ard yükü artar. Kronik kalp yetersizliği hastalarında uyku bozukluğunun tedavisi hastalığın prognozu için önemlidir. Bu nedenle bu sistematik derleme çalışmasında, kronik kalp yetersizliği hastalarında uykuda solunum bozukluğunun tedavisi için kullanılan girişimlerin etkinliğinin değerlendirilmesi amaçlandı.
Cochrane Library, Scopus, Springer Link, Science Direct, Clinical Key, PubMed, Türkiye Atıf Dizini ve EBSCO’da yer alan çalışmalar Haziran 2017-Ağustos 2018 tarihleri arasında incelendi. Tüm çalışmalar incelendiğinde, toplam taranan 2.691.006 veriden 2007-2017 yılları arasında yayımlanmış, kronik kalp yetersizliği ve uykuda solunum bozukluğu olan (sol ventrikül ejeksiyon fraksiyon ≤%45, apne-hipopne indeksi >10/saat), en az 3 ay takip edilmiş hastaların dahil edildiği 16 randomize kontrollü çalışma araştırmaya dahil edildi.
Çalışmalarda uykuda solunum bozukluğu olan girişim grubu için tedavi girişimleri olarak devamlı pozitif havayolu basıncı, iki seviyeli pozitif havayolu basıncı, adaptif servo-ventilasyon, overdrive pacemaker, evde oksijen tedavisi, yavaş solunum egzersizi cihazı ve yapılandırılmış fiziksel egzersiz girişimi uygulandığı tespit edildi. Çalışma sonuçları incelendiğinde, devamlı pozitif havayolu basıncı tedavisinin gündüz uykuluk durumunu ve sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu iyileştirdiği, ancak yaşam kalitesi üzerine anlamlı iyileşme sağlamadığı, adaptif servo-ventilasyon tedavisinin apne-hipopne indeksini azalttığı, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonda ve kardiyak fonksiyonlarda iyileşme sağladığı, ventrikül atım sayısını azalttığı tespit edilmiştir. Ancak kronik kalp yetersizliği hastalarında uykuda solunum bozukluğunun tedavisi için uygulanan girişimlerin etkisinin tam olarak ortaya konulabilmesi için daha fazla araştırmaya ihtiyaç olduğu ortaya çıkmaktadır.